Scouting Wesselgroep
Vlaardingen

Bezoek adres
Broekpolderweg 249c
3138 HA Vlaardingen

Klik hier voor een uitgebreide route omschrijving

Projecten => Het Dak

Dit is de projectnaam voor het vernieuwen van het Groepshuis. Hoewel in feite het dak aan vernieuwing toe was waren de consequentie veel omvattender. Maar goed laten we maar bij het begin beginnen.
Weten we nog hoe het er uit zag

Op deze foto in een prachtige romantische setting waar je eigenlijk geen kinderen in zou verwachten.

Wat waren we trots op ons Wesselgroep onderkomen. We wisten ook wel dat er veel onderhoud aan het gebouw zat en repareerden, verbouwden, schilderden jaren lang om de conditie op peil te houden.

Toch wisten we dat er bepaalde delen waren die net een beetje te ver gingen om zelf te vervangen en hoewel de animo er nog wel was, was het niet verstandig deze klus zelf te klaren. We schoven dit dan ook jaren voor ons uit. Het ging hier vooral om het dak. Zo als de foto’s aangeven werd het dak steeds slechter en kwamen hele stukken spontaan naar beneden.

In 2008 besloten we dat dit echt niet meer kon te meer dat als we nog even zouden wachten het hele groepshuis een bouwval zou worden.

Dus op naar een aannemer die ons een offerte kon maken die hopelijk ook opgebracht kon worden.

Het werd de firma Maat die volgens zijn briefpapier al 100 jaar ervaring heeft in het aannemersvak.

We werden echter even stil toen de we hoorden wat het zou moeten gaan kosten. Dit even stil zijn duurde ongeveer een jaar maar werd toch weer verbroken in 2009.

Weer nieuwe offertes en weer nieuwe gesprekken en weer nieuwe ideeën en ………. Zeer belangrijk op zoek naar een sponsor.

We kenden natuurlijk het VSB fonds in Vlaardingen

Maar dan dienden we ons zeer goed voor te bereiden. Het ging tenslotte om een enorm bedrag wat door het Fonds uiteraard zeer kritisch bekeken zou gaan worden.

We gingen spannende tijden tegemoet want een commissie moest hierover oordelen en deze zouden pas op zijn vroegst in december uitslag kunnen geven. Op 15 december kon de uit en kregen we bericht dat wij voor een groot gedeelte een donatie kregen. Voorwaarde was wel dat wij bijna 10% door zelfwerkzaamheid en acties bij elkaar moeten zien te krijgen.

Met deze fantastische toezegging konden we eindelijk verder.

In overleg met de aannemer raadde hij ons aan om geen goten meer te nemen om verstopping te voorkomen en het dak over te laten hellen zodat het regenwater op het veld terecht zou komen.

De consequentie was dan weer wel dat het speelveld op de schop zou moeten en van een drainage zou moeten worden overzien. Nou dat hebben we wel geweten.

Gelukkig hadden we Johan van Kralingen de vader van Domino die over een graafmachine beschikte en die bereid was zijn tijd en machine in te zetten.

Op 6 februari – de sneeuw ligt nog dik op het veld werd de eerste sleuf gegraven

en stond Johan al tot z’n knieën in de grond om het nodige handgraafwerk te doen.
We hadden wel pech met de graafmachine en konden dagen niet verder met het graven van de sleuven.
Natuurlijk vond Johan een vervanger en was een zaterdag voldoende om het speelveld weer dicht te krijgen.

Wel met medewerking van jong en oud.

Natuurlijk moest er nog gefreesd worden maar was of de grond te nat of te droog of te……..
In ieder geval duurde het weer weken voor alles weer klaar was.

Mooi om ook de botenplaats te verbreden. Onder toeziend oog van Rens terwijl Iwan de voorbereidingen doet.

15 maart zou de grote dag worden en zou de aannemer beginnen. Inmiddels waren we wel aan vertragingen gewend en keken niet meer gek op dat alles 14 dagen later zou beginnen.

Het dak was toen al gestript en alle overhangende delen verwijderd. Kaal hé!
29 maart kwamen de mensen van Maat om eerst alle rotte plekken te vervangen en daarna het dak vol te storten met balken, balken en nog eens balken.
35 stuks per kant.
We dachten dat het wel van een leien dakje zou gaan maar de wet van Murphy was nog niet uitgewerkt. Toen het raamwerk op het dak klaar was konden de dakplaten er op. De eerste platen waren beschadigd, de tweede zending het verkeerde model en was de derde keer eindelijk scheepsrecht. Elk nadeel hebt zijn voordeel zei de heer Cruijff eens en konden wij door deze vertraging al het zichtbare houtwerk verven.
We kwamen er wel achter hoeveel hout er gebruikt was. Meer dan 15 liter verf werd er verbruikt. De penningmeester kon het dak op zei men!!

Tussendoor werd er nog een boompje of twee gekapt. Goede oefening voor een waterscout!!
En werd nog een even een sleufje gegraven voor de bewatering.
En daar waren de dakdekkers met de juiste platen.
En in een vloek en een zucht lag het dak bedekt met de golfplaten.

De stalen constructie moet het dak op z’n plaats houden maar vooral beschermen tegen windvlagen.

De afwerking zorgde voor een imponerend geheel.


Natuurlijk was er veel zelfwerkzaamheid en werd er “even” een goot en de straat aan de voorkant neergelegd. Prima!

Hoewel er nog veel gedaan moet worden hebben we weer een prachtig groepshuis gekregen waar elk lid trots op kan zijn.

Bedankt alle medewerkers maar vooral heel veel dank aan het VSB Fonds voor de grandioze donatie.